Samarbeid  er lett å gløyme,når man i kampens hete har piggane ute..

25. april 2015

Då har eg endeleg landa etter ei krevande og travel veke.

Nokre veker er berre slik, og det meste har ein tendens til å hope seg opp når det fyrst byrja å tette seg til litt.

Vi har starta ADHD utredning på Georg og Laurtis  hjåVolda BUP. Den starta vi torsdag.

Eit nødvendig onde, sjølv om eg eigentleg godt kunne klart meg utan fleire utredningar og instansar å forholde meg til, så er det mi sure plikt som mamma å ta grep når tilbakemeldingane frå skule og mine eigne obervasjonar tilseie at vi er nøydd til å undersøke vidare.

Blogg 26 april 1-4

Eg kom godt rusta , eigentleg med piggane litt ute, og redd for å bli avvist, og kanskje ikkje trudd, med tanke på at vi allereie kom med ein god del bagasje.

Stikk motsatt skjedde!

Vi vart møtt med respekt, samarbeidsvilje, konstruktiv tenkning, og ein god framdriftsplan vart lagt på dei 2 tima eg og Per Even var på møte.

Ein god følelse då eg gjekk ut av BUP Volda, no vert det i alle fall tatt grep!

Mine gutar skal få all fortsetning for å lære, oppleve, meistre og strekkje seg etter mål som er lengre og lengre vekke.

Skal vi klare det, må vi vete kva vi jobbar med. Konkret.

Vi er no i gang vidare på den vegen..

Fredag var eg på Høgskulen i Sogndal og hold foredrag ilag med nestleiaren i AIN Sogn Og Fjordane Gunn Sande, psykologen på BUP Sogndal, og med oss hadde vi ein kjekk ung mann på 19 år med Asberger syndrom som fortalte si historie.

Blogg 26 april 1-1

Eg blir like overvelda kvar gang eg høyrer denne flotte guten snakke om seg sjølv, korleis han ser verda, kontra korleis eg sjølv tolke den.

Og eg får alltid ei aha om kvifor ein eller anna episode i heimen har gått heilt på tryne ;);)

Eg la vekta mi på forberedning, struktur og samarbeid heim –skule denne gongen, og kor utruleg viktig det er.

Blogg 26 april 1-2

Snakka om at foreldre vert slitne, om at når læraren ringe, så kan eg kanskje ha hatt 10 telefonar før læraren sin kjem, og kanskje eg då vert i overkant kvass.

Dette at eit lite problem på skulen, kan verte eit enormt problem for meg heime, så lenge eg ikkje veit kva som har skjedd!

Etterpå kom spørsmåls runda, og der vart det og delt ein del problemstillingar som lærarane kjem opp i.

Og då slo det meg plutseleg.

Kor mykje klarer vi foreldre å sette oss inn i læraren sin situasjon?

Vi som omtrent har kome til verda med piggane ute.

Kan samarbeid med skulane rundt om bli betre om vi som foreldre ser litt forbi våre eigne born og ser på total situasjon, og kanskje kan vere med å hjelpe vidare ilag med lærar?

I allefall med tanke på å synleggjere behov i henhold til oppauke av ressurs?

Berre tankar, eg veit ikkje om eg er fullstendig på tulltur her, men eg veit jo kor krevjande born med autisme kan vere, eit av 25 born.

Der kan vere 5-6 til som og treng det lisje ekstra..

Og alle har rett på å bli sett!

Uansett, bestreb samarbeid, vær ærleg, og hugs at alle kan ha ein dårleg dag på jobben, i alle leire <3

Men putting puzzle pieces together

No skal eg dra mitt blide åsyn på SIL si heimebane og sjå min to små brødre, på henholdvis 19 og 25  banke VIK (forhåpentlegvis) mens eg er kioskvakt:)

 

Håpar de alle har ein fantastisk laurdag!

 

<3<3 Ragne Beate

 

 

 

  • Kristine G.

    Knallgodt skreve Ragne, som alltid. Du har en fantastisk gave. Fortsett som du gjør, men ikke brenn lyset i to ender. Ta godt vare på deg. Klem 🙂