Camping eventyrets ilddåp- på lag med særinteresse nr 1.

3. mai 2015

Då var fruen heime og ved tastaturet igjen, etter 2 døger på  camping med mann og gutta boys.

Fyrst vil eg takke for alle som har delt innlegget mitt frå foreldre.no og ikkje minst for alle kommentarar og meldingar eg har fått.

Det er tydeleg at noko slikt som «å berre gå heime» er ein livsituasjon som både angår og engasjere mange, det er visst ikkje berre eg som køyre på den bølja.

Ikkje alle skjønar problemstillinga, det respektere eg fullt ut, og eg skjøne og at det kan vere vanskeleg å gjere det, men ein fin grunnregel kan vere «å feie for si eiga dør før man uttale seg om andre», der er mykje mellom himmel og jord som ikkje vise ut ad.

Så var det årets fyrste skikkelege camping tur, med 3 spente, på kanten til overspente born i baksetet, vogn på slep, og ein mamma og pappa som var heilt sikre på at alt var pakka.. eller var vi no enn det?

30 min ut i reisa slår det meg plutseleg! «DYNER, vi har pina meg gløymt å leggje dyner på plass i køyene»!

Er det mogeleg? Her snakke vi Fru «organisator» nr ein!

Jaudå, det er fullstendig mogeleg!

Men vi var no ikkje verre på det vi, enn at vi sendte papsen på retur for å plukke opp dei berømte dyene, mens vi andre inntok eit gourmet måltid beståande av glutenfrie knekkebrød, med syltetøy, og laktose fri mjølk på kommunegrensa mellom Eid og Vågsøy 😉

blogg 3 mai 1

Vi kom oss no av garde etter ei stund, og når vår destinasjon som planlagt.

I det vi køyre av hovudvegen så begynne gutane å snakke om ein gravgard dei har sett litt lenger nede, i samband med ei stor kvit kyrkje.

Eg håpar og håpar, og plutseleg, 200 meter før vi kjem til der vi skal campe denne helga, så åpenbare det seg ei stor fin kvit kyrkje, med ein stor gravgard rundt!

blogg 3 mai 2

Hurra!!!

Om det no trur at unge lovende Larsen endeleg har mista det siste vetet ho nokon gong har hatt, så tar de diverre feil.

Grunnen til at eg jubla høgt inni meg er at gutane mine har ein heilt enorm facinasjon for gravgardar.

Eller, det vil vel heller seie gravstøtter.

Kan ein finne noko meir konkret her i verda enn ei gravstøtte?

Nei, eg trur neppe det. På ei gravstøtte står det innfelt kva tid du meldte din ankomst til denne verda, når du forlot den, og nokre ord til minne.

Gutane mine er ikkje interessert i døden, men dei spekulere mykje på historier bak ei grav som til dømes kjem frå 2 verdskrig.

Og finn dei ei grav der nokon har overled både fyrste OG andre verdskrig, nei, då står altså verda ikkje til påske!

Og det kan eg sjølvsagt bruke, hugs, særinteresse er til for å brukast, på ein konstruktiv måte sjølvsagt.

Den kan brukast til motivator!

Så eg lova tur på gravgarden på laurdagen etter bading om vi klarte å halde oss roleg om kvelden på campingen.

Det fungerte fint det 😉

Vi kasta mykje stein i eit vatn som låg ved sia av der vi campa, og både «Titanic» og «Blucher» vart forsøkt sunket og torpedert, så det var to veldig sletne gutar som fant senga si i vogna om kvelden.

blogg 3 mai 3

Då vart det Jakob sin tur, med brettspel ilag med mamma og pappa. Det gjekk hardt føre seg ei stund, fantastisk å sjå kor engasjert ein snart 10 år gammal gut kan verte om det er snakk om å knuse mamma og pappa i brettspel 😀

Tenk, han overlevde utan tv! * SJOKKERT*

blogg 3 mai 4

Laurdagsmorgon var vi frykteleg tidleg oppe, men vi klarte no å behalde roen til vi kunne setje oss i bilen og fare til Trivselshagen for å bade.

Kjekt! Og gutane kan snart å symje, så her må vi berre øve.

Bor du med kysten må du kunne å symje. PUNKTUM.

 

Så vart det klart for den store gravgard turen. Vi vandra og vi vandra, andektig omkring, kika og las, det er ein heilt spesiell oppleving å være med dei.

Kvelden kom, og det vart fort natta for oss alle.

I dag reiv vi camp ganske så fort og sat kurs for heimen.

Vi har hatt ei fin helg ilag, ei helg der mamma og pappa har vore 100% på og lagt til rette, med det utfall at vi har hatt lite konflikt og mykje gode opplevingar.

Men, det er viktig å gje seg når ein er på topp.

For kva er det ein hugsar? Opplevingar som går bra? Eller opplevingar som gjekk bra ,men som enda med eit «gaboom?»

 

Det er aldri en skam å snu veit de 🙂

 

Ha ein flott søndag alle, eg må gjere klart til kvardag 🙂

 

<3<3 Ragne Beate