Persepsjonsvanskane ein ikkje alltid tenkjer på.

5. mai 2015

God morgon alle saman<3 Håpar de har sove godt og er klar for ein ny dag.

Vi har allereie vore oppe lenge, eg har vore vitne til ein lang diskusjon mellom gutane om når det kan høve seg å ta ein tur på «Skålatårnet» eller «Galhøypiggen».

Eg hadde evig nok med å kome meg ut av senga eg då for min sin del 😉

Tidligare har eg skrive litt om vanskar mine born har med lyd og lys spesielt, så kalla persepsjonsvanskar, eller sanseforstyrringar.

Eg skal heilt ærleg innrømme at dei gongane eg held foredrag så brukar eg helst ordet «sanseforstyrringar», eg synest ordet persepsjonsvanskar er eit frykteleg vanskeleg ord å uttale  😉

Veit de kva eg svært ofte høyrer frå andre foreldre ,med born som har autisme, av problem som er store for deira familie, som er ein heilt  sjølvsagt ting for andre med born utan vanskar?

Å DUSJE!

Ja , tenk det!

Tenk at det å ta seg ein dusj kan vere rota til så mykje trøbbel mellom foreldre og born.

Har de og tenkt på at det å dusje kan vere ei følelse som er så vanskeleg og oppleves så ekkelt at det vert ein persepsjonsvanske?

Eg tenkte ikkje på det slik før eg las om det eingong og begynte å tenke tilbake på korleis vi hadde det før.

Det at ein dusj «hamrar» ned på kroppen din, noko som for dei fleste er utruleg behageleg, kan vere tortur for eit born med persepsjonsvanske. TORTUR, regelrett fysisk vondt!

Blanding av varmt og kaldt, vanskelig! Kva er varmt nok til at ein kan tåle det, men kaldt nok til at det er behageleg?

Og ikkje minst shampoo, balsam,dusjsåper med forskjellige fargar, konsistensar, nokre har til og med slike korn i seg!

blogg 5 mai 4

Grøss! Kva velje dei til meg i dag skal tru? Den eine luktar heilt grusomt, den andre ser heilt forferdeleg ut, den tredje kjennes som slim på kroppen, og det verste av alt er at mamma og pappa insisterar på at eg både må bruke den slimete greia på kroppen , samtidig som at eg skal ha den fæle illeluktande greia i håret, også må eg til og med ha i noko sleipe greier som gjere håret mitt glatt og ekkelt etterpå?!?!!

Også klarar ikkje bornet alltid å formidle  problemet heller, nokre har ikkje språk, andre har ikkje godt nok språk, og dei alle fleste klarar heller ikkje å sette  ord på følelsar.

Det er nok lettast å verte sint. Brøle og skrike, protestere vilt!

Og mamma og pappa skjønar sjølvsagt ikkje ein skjit! Dei elskar jo å dusje, det er jo heilt fantastisk!

Trur de eg har vore der eller?? OH YES!

No har det no seg ein gong slik at det med personleg hygiene, dusjing, stelle seg sjølv, det er ein av dei tinga vi bare må lære borna våre, sjølv om det er ein kamp.

Det er ein kamp man ikkje må tape!

Det same gjeld for tannpuss, byting av klede ol.

Har det tenkt på kor grusomt sterkt ein tannkrem kan smake? Sjølv om det er ein såkalla «barnetannkrem».

blogg 5 mai 2

Vi løyste problemet her heime med å dusje kvar dag til fast tidspunkt, utan unntak. Vi har framleis ingen inntak, er det dusje tid, så er det dusjetid.

Eg har vel fortrengt innkjøyringstida av det her prosjektet, men det var eit av dei som måtte gjerast.

Vi forska oss og fram til rett såpe.

Etter mykje trening, mykje øving og mykje hyl så går dusjing greitt, men vi har framleis protestar.

Bading er sjølvsagt den store hiten, i badekaret er problemet omvendt .

Der nektar vi å gå opp.

«Kan dei ikkje berre bade då Ragne?» tenkjer kanskje de.

Og jo, det er heilt sikkert mange born med autisme i Noreg med så store sanseforstyrringar at det å bade (om det er det som fungerar) nok er det rette.

Mine begynte å dusje tidleg, og vi har vendt dei til det, då er det ein eigenskap eg ynskjer vi skal oppretthalde, med struktur og øving.

Når dei vert store nok får de heller bestemme sjølva kva dei vil.

Ein annan persepsjonsvanske man kanskje ikkje tenkjer over er følelse av å klippe håret eller neglar.

Kan de sette dykk inn i at det faktisk kan  vere fysisk vondt?

Og kva med denne maskina som vi på død og liv skal kjøyre over hovudet til gutane, som bråkar, summar og lagar rare følelsar i ein allereie sensitiv kropp.

Nei persepsjonsvanskar er og blir ei utfordring både for born og foreldre!

Eg vil avslutte med ein liten hårete historie frå virkelegheita.

Mine sine godtar å bli klipt med maskin, det har nok med at då dei begynte i barnehagen så var det lus på både skular og barnehagar her i kommuna, så mamma innførte rimeleg kjapt den såkalla 9mm «luseklippen».

For  eit par mnd sida så var det tid for klipp.

God forberedt var både gutane og eg, og eg klippe Georg først.

Så, etter at han har fått dusja av seg hår og fått på seg kle, så går eg for å hente Laurits.

Det eg ikkje veit er at Georg i mellomtida har fått tak i maskina, og sett på innstillingane, og ser at maskina er inntilt på eit hakk som det står 9 på, lenger nede på maskina er det to hakk til , der det henholdsvis står 6 og 3.

De veit, 3 kjem jo før 9!

Og for ein 7 åring som er sær opptatt av at ting skal kome i rett rekkefylje, så klikke han maskina ned til 3 han. Og går derifrå.

Trur de at eg sjekka maskina mellom tvilling 1 og tvilling 2? Før eg med  kyndig hand kjøyrer maskina gjennom silkehåret til Laurits?

NEI!

Eg enda opp med ein med 9 mm «luseklipp» og ein som regelrett ikkje såg ut!

blogg 5 mai 3

Akkurat då var eg særs glad at hår er noko som veks fort ut att! ;);)

Ta persepsjonsvanskar på alvor, og lag gode rutinar tidleg.

 

Det trur eg ein vinn mykje på!

 

Ha ein flott tysdag alle saman!

 

<3<3 Ragne Beate

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Helene

    Ja det er jammen meg sant! Disse utfordringene som ikke så altfor mange forstår seg på. Følelsen av å gå på butikken med en åtteåring som gråter sårt å holder seg for ørene er ikke ok, ikke fordi JEG ikke takler det- men fordi de andre ser rart på han å jeg ser han blir mer å mer bevisst sin «annerledeshet». Vi har gått til innkjøp av øretelefoner som blokkerer ut lyd, jeg undres derimot på om det er så lurt å beskytte HELE tiden!? Kan man lære seg å leve med lydene? Venne seg til de? Man må jo nødvendigvis gå på butikker og andre offentlige steder. Hva er dine erfaringer?
    Dette med negleklipp, hårklipp og ikke minst dusj/hårvask er en utfordring. Klipper negler når han sover- har advart naboene om at de ville skrikene ikke er barnemishandling men hårvask.
    Tusen takk for en flott blogg! Er så glad jeg fant den!

    • ragne

      Heisann Helene! Min erfaring er at dei venner seg til det litt etter litt, men som du veit, et kvert autistisk barn er unikt, og alle har forskjellige utfordringer i henhold til sanseforstyrrelser, og eg e kun kanongo på «våre sine» utfrdringer :). Mine bruker og hørselvern, men ikkje heile tida, dei bruke det når det er mykje lyd og viss dei er veldig slitne etter en lang dag.
      Prøve deg litt fram du tenke eg <3
      ps. Den med hårvasken trur eg vi er mange om 😉