Ser vi deg som er heilt stille?

22. november 2015

«Heisann du <3

Du som sit der ein plass midt i klasserommet, og kikar rundt deg.

Du gjere aldri noko uttav deg.

Ikkje er du frekk, ei heller spring du rundt som ein buldosar i klasserommet med ein motor som Petter Northug kunne ha drømt om å få låne.

Du lagar ikkje lyd, verken gledeshyl eller raseri, det skjer aldri at det er du som ler høgast, men det kan hende det kjem eit lite smil.. lita krusning i munnviken berre..

Du mobbar ikkje, men kanskje vert du mobba?

«Ser vi deg godt nok?»

blogg 18 nov 1

Du treng mykje støtte, men du gir aldri beskjed.

Utfordringa di gjere at du ikkje klarar å setje deg sjølv i gang med ting.

Boka ligg der forran deg, arbeidsprogrammet likeså.

Men autismen er der, den set sperra, du treng hjelpa så sårt.

Hjelpa til å skjøne kvar du skal starte, korleis du skal drive deg fram gjennom teksten eller mattestykka på planen, og du treng hjelp til å avslutte.

Det kjem ikkje av segsjølv.

«Skjønar vi det godt nok

blogg 8 nov 2

I gymtimen gjøymer du deg vekk.

«Uengasjert»- seier læraren.

«Lite deltakande»…

Du seier ingenting.

Berre sett deg på benken og kikar.. mutt i anletet, stengjer verda ute.

Er vi flinke nok til å skjøne at det ikkje er uvilje som er problemet, men den manglande forståinga av spelet?

Det sosiale spelet.

Reglane.

Dei reglane som andre born heilt intuitivt skjønar..

Har vi forklart deg godt nok korleis man leikar «boksen går»?

Eller, forvente vi at det skal no du skjøne berre ved å sjå?

«ALLE kan jo boksen går liksom, HALLO!!»

Eller..

Treng du kanskje den grøne ballen for å vere med?

Den grøne ballen som gir deg tryggleik, berre fordi den er grøn, og fordi det er yndlingsfargen din, og fordi det er yndlingsfargen din, så føle du at du meistrar.

Heilt til nokon absolutt skal gje deg den raude ballen, for ein skal skifte.

«Ein kan ikkje berre ha ein grøn ball- det må jo du og skjøne!»

Du seier ikkje noko.

Kva skal du eigentleg seie?

blogg 24 sept 1

Heime vert du kjempesint! Skikkelig sint! Ropar høgt i frustrasjon og slår i bordet HARDT!!

Mamma skjønar ingenting, absolutt ingenting, kva har skjedd no?

Ikkje skulen heller.. der er du jo heilt stille..

«Uengasjert» «umotivert» «vanskeleg å kome innpå» «skulelei»

«Me når nok ikkje kunnskapsmåla dessverre, me har så dårleg vurderingsgrunnlag»

Nederlag på nederlag på nederlag…»

blogg 27 pril 3

 

Dei stille borna opplev ofte nederlag, dei opplev ofte å ikkje bli sett eller forstått, og dei får stempel på seg som late, umotiverte og seine.

Det skjer i barnehagen, i skulen og seinare ute i samfunnet, der desse vaksne kan risikere blir overlatt til seg sjølve.

Dei krev jo ingenting!

Er dette eit godt og meiningsfylt liv?

Å bli «straffa» for å vere den stille?

Det er uhyre lett å setje eit stempel på nokon som uengasjer eller lat.

Det ser eg berre her heime med mine eigne, når det flyt rundt omkring, og eg gløyme at gutane mine ikkje evner å trekkje slutningane mellom teori og praksis:

«Eg kan berre det er eg blitt fortalt, lært eller vist»

Eg må ta meg i det mang ein gong når det går ei kule varmt.

Vi må ta innover oss sanning om at mange stille born opplev nederlag gong på gong utan at vi vaksne klarar å fange dei opp, fordi dei er omtrent usynlege.

Borna, som treng like mykje hjelp med si autismeutfordring, som sin «diagnose make» med adferdsvanskar ,men som ikkje får det alikevel.

Dei borna som har like mykje krav på ein meinigsfull skulekvardag, der dei kan lære, utvikle seg og føle meistring som alle andre, men som ikkje krev det, og dermed blir gløymt.

Og ,tenk, dei treng like mykje ressursar som den som er sint, sjølv om det kanskje ikkje syner så godt.

Løft blikket folkens!

blogg 5 april 1-1

Ei krusning i munnviken er like verdifullt som ein latter som kjem frå lisjetåa.

Begge deler vitnar om lukke og glede <3

«Ikkje lat, umotivert, demotivert, skule lei eller treig.»

blogg 12 april

Berre stille, med ynskje om:

 

<3 Sjå meg og forstå meg <3

 

Er du villig til å løfte blikket og forstå?

blogg div 13

 

 

<3<3 Ragne Beate