Når forventning blir kjæsj.. kva gjere du?

28. november 2015

God laurdagskveld  i heimane der ute 🙂 I morgon skal vi tenne det fyrste lyset i advent staken, begynnelsen på ein månad med forventing, venting og glede.

I alle fall i teorien.

Eg skal prøve å skrive den teksten her uten å utlevere familien Larsen for mykje.

Skriver av bloggen har aldri lagt skjul på at advent byr på ein del utfordingar for oss, men det er forskjell på å kalle ein spade ein spade, og å gje spaden eit navn.

Men, på ei anna side, som min mann så fint seie det, «Ragne- livet vårt er jo sånn!» – og han har rett.

blogg 6 august 1

I dag har vi laga til juleverksted i heimen, ein aktivitet som har vore planlagt eit par vekers tid, som ein del av det berømte lyset som skal tennast på sundag.

Men, kva er eigentleg eit juleverkstad?

For meg er juleverkstad aktivitet som ei foranledning til jul.

Lage julegåver, julepynt, herjing med lim, papir og saks.

blogg 29 nov 2

Det er minner eg sjølv har frå eg var lita, både heime, hos farmor og på skulen når vi hadde juleverkstad der.

Ja, de skjønar teikninga, vi snakkar om MI forventing- MI forutsetning for ordet juleverkstad.

Dessverre er det no enn slik at mine gutar, som har autisme –med språk- ikkje har mogeleghet eller evne til å formidle kva dei annser som juleverkstad.

Til tross for at både eg og min mann har forberedt både oss sjølve og dei på kva som skulle skje, og korleis vi skulle ha «juleverkstad» her heime.

I etterpåklokskap tenkjer eg at den fyrste blemma vi som vaksne gjorde var å kalle det «juleverkstad»- kanskje skulle vi heller ha kalt det juleaktivitet?

I alle fall- eg kjøpe inn det vi treng av glitter, lim, papir, osv osv.. og klokka var satt til 1600- då skulle vi i gang, passa fint inn på dagsplanen det.

Vi set oss til bordet, gutane full i forventing.

Også rakna det.

Det starta med eit misbillingane snøft.

Storebror på 10 utan autisme, reagere spontant: «NEI!!! Blir det øydelagt no?»

blogg 2 juli 3

Kvifor gjere han det?

Jo, det gjere han fordi han har opplevd alt for mange gonger at dei tinga vi skal gjere i lag, skrote og vert øydelagt av ein av brødrene.

Eg held stand- «nei, her vert ingenting øydelagt- vi skal ha VÅRT juleverkstad»

Eine guten vår tar til tårene.

Store tårer, såre tårer, tårer som vitnar om misforståing, skuffelse og frustrasjon.

«Dette var ikkje juleverkstad!»

Eg skal ærleg innrømme at eg vart lei meg eg og, der og då.

Her hadde vi orga og styra, lagt til rette, og såg fram til eit par timar med aktivitet i lag, der og guten vår uten autisme var motivert, også skal ein klare å øydelegge det.

Eg såg det på storebroren, såg blikket, skuffelsen- sånn type NO igjen??!!?

Eg trur syskjen føle det sånn mange gonger, utan at vi foreldre alltid har tid til å fange det opp.

Eg tok med meg gullet i tårer,og lot mannjen og resten halde på med si klipping og liming.

Vi satt oss i sofaen aleine, og lot han få hente seg innatt, før eg spurte om kva som hadde gått feil:

«mamma- juleverkstad er jo å bake julemannar det!» svarar guten mellom to hikst.

SELVFØLGELIG!

Du snakkar om lyspære over hovud på meg!

DET VAR JO DET HAN GJORDE PÅ SKULEN I FJOR!!

Då lagde han julemannar ilag med broren, eiga deig til dei, gluten og melkefri, og han var jo så stolt då han møtte meg ilag med avlastaren sin, med ein blank pose full i flotte udefinerbare julemannar, som han hadde laga heilt aleine.

PÅ JULEVERKSTADEN!

Ja, han hadde og laga andre ting, men det var ikkje det han syntes var fint, det var ikkje det han forbant med juleverkstad- det var det å bake julemenn!

Åh!! Hadde eg berre visst det!

blogg 30 juni 2

Skjønar de?

Dei kan ha så mykje språk dei berre vil desse borna, og ein iq som vi andre kan drøyme om, men det hjelp ikkje ein tøddel når forventinga sitt i hovudet, og nederlaget kjem fordi det som sit i hovudet ikkje kjem ut!

Eg trur mange familiar med meg slit med det same, at alle vert skuffa, såra, lei seg og frustrert, fordi forventinga til bornet med diagnose er feil samansatt i den konteksten- slik at dei kan øydeleggje det som kan vere ein fin familie aktivitet.

Her har vi voksne eit ansvar. Ikkje bornet. Dette kan dei ikkje noko for!

Same har skulen, barnehage og andre som jobbar med born som mine sine.

Språk er ok det- men er forventinga rett?

Blikket til guten min på 10 sa alt i dag- «skal det øydeleggst igjen?»

Det må vi vaksne og ta på alvor! Vi må ikkje berre brannslukke for borna med diagnose, og berge situasjonen, vi MÅ hugse å tenke på dei søskena  som og er i situasjonen, og som sitt att!

Søsken som og har krav på å få den stunda vi har lova, sjølv om autismetrollet vise seg frå si verste side!

Det må vi som foreldre ikkje gløyme!

blogg 18 juni 1

Juleverkstad hos AS Larsen gjekk ikkje heilt etter planen, men vi gjennomførte..

I morgon skal vi pynte pepperkakehus.

 

Eg trur ikkje det finnast nokon misforståingar der.. men eg kan aldri vete…

Uansett- vi skal gjennomføre!

Husk søsken! Dei er like mykje verdt!- kveldens ord frå meg 🙂

 

<3<3 Ragne Beate

 

 

 

 

  • Ingrid

    Du må ha ein engel si tålmodighet Ragne- vert på ein måte så glad i gutane dine utan at eg kjenner dei. Ynskjer dokke ei fin adventstid. Klem