Ikkje alle er fulltallige i juletida

22. desember 2015

Mine, dine og våre, den normale familiekonstellasjonen i dagens samfunn.

Slik er det også hos oss også, vi er heller ikkje alltid fulltallige.

Heller ikkje i år.

Eg har to stesøner i tillegg til dei tre eg og min mann har ilag.

Og eg har mann som jobbar på sjøen.

Eg har mang ei jul sitte «aleine» med mine 3, ikkje heilt aleine, har hatt mamma og pappa her på julekvelden, men alikevel med eit sakn.

Eit sakn om han som skulle ha vore her ilag med oss, men som i staden har vore i Angola, i USA eller sist, det var vel om mogeleg den verste- til kai i Bergen, ein båttur på 4 timar frå oss, men alikevel så langt i frå.

På ein båt, med eit oppdrag, ein jobb.

blogg 6 des 3

Eg skal ikkje klage, vi har valgt å ha dette livet, og det å vere vekke frå sine kjære i tider der ein så gjerne skulle ha vore heime med sine kjære, er ein del av gamet.

Storebrorane er hos oss når pappa er heime, og hos si mamma når pappa er på sjøen, der dei har det heilt topp!

Men det er også eit sakn, det vert jo som eit dobbeltsakn, når dei heller ikkje er tilstades.

Gutane, og spesielt eldstemann på 10, savnar storebrorane sine, og det er vanskeleg for små kroppar å skjøne at det må vere slik.

Den delte heimen.

I år er det endå merkelegare her heime, for i år er storebrorane hos mammaen sin, mens pappa, som eigentleg skulle vore på sjøen, er heime då han har jobba i byggetilsyn dette året på eit verft, og ergo fekk julefri.

Gutane har vore forvirra, det her vert i alle fall feil!

Og for de som trur at autistiske born ikkje bryr seg om det som er rundt dei?

Det gjere i alle fall mine sine, dei saknar storebrorane sine, og dei saknar pappa når han er vekke, og sjølv om dei kanskje ikkje seier det, så gjere dei sine ting som gjere at eg skjønar at dei merkar at noko manglar.

Dei merkar at noko er borte, og dei saknar dei og!

blogg 16 des 6

Vi har  også dei julene når alt er «perfekt», der det ikkje er sakn av noko slag, der vi alle er samla i ein meir eller mindre kaotisk harmoni, rundt eit skakkjørt juletre, med overlessa pynt på eine sida, og masse pakkar under treet, det vert litt pakkar frå 4 familiar, når ein har 5 born!

Eg har måtta lære meg å leve med eit sakn, har måtta lære meg at saknet ikkje skal ta over, og at det viktigaste er å ta vare på augeblikka på ein kvar arena, om vi er bare 4, eller 5, og aller best når vi er alle 7 🙂

For der er ein sjarm i eit kvar augeblikk, berre ein klare å sjå på det rett <3

For når alt kjem til alt, så er det berre for ei periode, dei kjem jo att, både dei som  bur her og den som kjem på helgebesøk 🙂

Eg gjere i alle fall mitt beste for å tenkje det slik <3

blogg 22 des 1

 

 

Det er 2 dagar att til jul.. og teller…

 

<3<3 Ragne Beate