«Mamma, kvifor lyg «alle» vaksne?»

20. mars 2016

Å vere ein liten regelryttar i opplysningssamfunnet kan by på ein del utfordringar.

Som gjere deg lei deg, sint og svært skuffa.

Kvifor er ikkje ting slik som det står? Og kvifor lyg då «alle» vaksne?

Eg har i det siste tenkt ein del på akkurat det her, at borna mine opplev å bli skuffa og såra av ting som vi vaksne seier, som vi meine i beste velstand, men som alikevel blir så veldig feil.

Gong etter gong!

Er ikkje rart at autistiske born som er så avhengig av å vite, for å skjøne og forstå, miste litt trua på oss store.

La meg introdusere eit eksempel:

«Trampoline og yr vs storm»

Det er påske, våren har så vidt starta, og vi har igjen satt opp trampolina, eit av året største høgdepunkt.

blogg 20 mars 1

Dette er sesongen då mamma vaskar rundt 70% fleire handdukar enn resten av året, då det er umogeleg å hoppe på trampolina om det er vatn på den.

Definisjon av vatn er heilt ned til minimalistiske dråpar som eg ikkje ser, men dei er visst der.

Som de skjønar, å hoppe på trampoline når det er regn i lufta er utfordrande.

Vel- vestlandet har meir regn i lufta enn ikkje for å sei det mildt, så her er det allereie komen ei utfordring.

Dog, løsningsorienterte som fy er borna mine, så dei dreg fram Ipad om morgonen og sjekkar storm vs yr, for å sjekke kvar det er eit «regnfritt» vindauge iløpet av dagen slik at ein får hoppa.

blogg 20 mars 2

Og her oppstår problematikken.

YR lyg, og det gjere pina meg STORM og!!

Kvifor kan ein ikkje stole på nokon no til dags?

På Ipad står det at det skal vere bare sky klokka 12, men når ein ser ut vindauget så bøttar det ned frå himmelen.

Då burde det vel vitterleg ha vore ei sky med dråpar???

«Mamma, dei vaksne lyg!»

Frustrasjonen og skuffelse er til å ta  og føle på! 🙁

Dette gjeld ikkje berre trampoline, det gjeld i mange forskjellige samanhengar.

Der vi vaksne enten har skrive noko eller sagt noko, i beste meining, men som alikevel blir feil.

For det å oppleve at ting blir feil, det kan vere ei opprivande oppleving for born med autisme.

Å forklare kvifor yr eller storm tar feil er heller ikkje enkelt.

At vi bur på eit sted i landet det lavtrykka har ein tendens til å like seg, at vi og bur på ein plass som er vanskeleg å melde då bygeaktiviteten er såpass ujamn som den er.

Og ikkje minst at vi berre er menneskje, og menneskje tar faktisk feil innimellom!

Sjølv om man sitt på vervarslingsentralen yr og skulle ha hatt rett alltid.

Men eg prøvar, og eg trur det er svært viktig at man korrigerer og forklare, og ikkje berre lar det gå, for perfeksjonistar slik som iallefall mine born er,mistar tilsutt trua.

Eg  går på tryne i forsøket,gong etter gong,men eg prøvar.

Prøvar å alltid være ærleg, sjølv om det heller ikkje fell i like god jord, prøvar å forklare så godt eg kan innledningsvis om kva som kan eller ikkje kan oppstå, sjølv om ting STÅR der.

Tidkrevjande, men eg føle det er noko med det viktigaste vi gjere når borna er små, slik at forståinga kan komme på plass.

blogg 20 mars 3

På den måten håpe eg at eg kan vere med og motvirke at borna mine veks opp i ei verd der dei føle at alle vaksne «lyg».

Det hadde vore trasig, hadde det ikkje?

 

«Eg kan berre det eg er blitt vist, fortalt eller lært»

 

<3<3 Ragne Beate