Kor mange byte hadde du tålt?

11. april 2016

Eg sitte her med kjøkkenbordet mitt og spekulere på ein sak.

Tenk deg fyljande.

«Du jobbar i ei bedrift der du er avhengig av andre for at jobben din skal bli gjort.

Det vere seg både små og større prosjekt, men felles for dei alle er at du tidvis treng litt guiding på noko, mens andre plassar treng du meir konkret hjelp.

Heldigvis er du heldig som har ein kjekk sekretær som hjelpe deg på vegen.

Det gjere deg trygg, gjere dagen din forutsigbar  og du veit at vedkommande vil brannsløkkje for deg om du går på ein smell.

Supert, ikkje sant?

Så, ein dag har sekretæren din fått med seg 19 andre på laget, som skal vere med deg i jobben din og hjelpe deg.

blogg 11 april 1

Då kjem mitt spørsmål:

Kor produktiv er du om du har 20 sekretær byte i løpet av ein arbeidsdag?

20 gonger i løpet av dagen skal du forhalde deg til ein ny person, kanskje fortelje personen kva du ynskjer skal bli gjort, viss du har tid til det før neste mann kjem.

Og når du endeleg er klar for å jobbe godt, ja, då kjem det ein ny sekretæren.

Kom ikkje å fortel meg at du ikkje hadde vore frustrert då??!??

Det hadde nok ikkje tatt mange timane før kokepunktet hos arbeidstakaren hadde vore såpass på bristepunktet, at han hadde brent av og gått til ledelsen.

For, slik vert ikkje godtatt i arbeidslivet.

Eg er rimeleg sikker på at fagforeininga hadde vore på banen med ein einaste gong, arbeidsmiljøloven hadde vore slengt på bordet, det psyko sosiale miljøet hadde vore diskutert, og alle hadde vore einige om at denne endringa overhode ikkje har vore verken konstruktiv eller nyttig.

Om det ikkje hadde blitt endring i snarleg tid, så hadde nok arbeidstakaren sett seg etter ein ny jobb, då situasjonen var uholdbar».

blogg 20 mars 3

Så,då lure eg på kvifor er det er slik at mennskje med autisme som er i forskjellige boligar rundt omkring i landet må tåle slike byte?

Eller på skular, der det vert sett inn vikar for vikaren.

Eller avlastningshelga med 8 mann på..

Dei skal tåle slike byte fordi det er dårleg økonomi, sjukmeldingar, vikarar eller helgeansatte i små brøk stillingar som ikkje får meir.

Og det skal liksom vere lov? Heilt ok? Vi beklager,men…!

Den ansatte med plutseleg 19 vikarar han brenne av, brøle sin frustrasjon, forklare i STORE ordlag kvifor han ikkje klare jobben sin skikkeleg no.

Og han kan true med å sei opp!

Den mogelegheita har ikkje eit menneskje med funksjonshemming som treng hjelp frå det offentlege.

Dei har aldri retten til å seie opp!

Og mange av dei har heller ikkje mogelegheiten til å sei i frå… tenk litt over den..

blogg 8 april 1

Det dei må gjere er å gå i ei suppe kvar dag ut og inn, og bli meir slitne, meir frustrerte, og meir sinte.

Også lure vi på kvifor det vert auka bruk av tvang?

Eller utagering?

Desse brukarane som vi VEIT er sårbare for endring, ustruktur og menneskje dei ikkje er trygge på.

Kvar er deira vern i paragrafar og rammeplanar?

Når skal vi ta tak i det?

Eg undrast….

Blogg 2 april 1-2

<3<3 Ragne Beate