Når ADHD medisinen virker som den skal.

20. april 2016

Eg har lenge leika med tanken om å skrive innlegget:

«ADHD medisin berga familien min!»

Meeeen… eg skal la det vere.

Eg skal heller fortelje dykk ein litt meir nyansert vurdering.. etter no 6 mnd på medisin.

Det fyrste eg vil fortelje er at JA- medisin fungerar for oss.

blogg 18 feb 1

No er det ikkje berre nyansar lenger, slik det var før jul.

Om det har med at mamma og pappa er blitt meir oppmerksom, eller om det er borna si endring som har gjort den store forskjellen, det veit eg ikkje, men no vise den tydeleg.

Det fyrste eg vil seie vise er at borna våre er i mykje betre humør enn dei var før.

Stabilt humør.

Dei er også meir oppmerksomme.

Ikkje berre på dei beskjedane dei får, men også på det som er rundt det.

Dei treng like mykje vaksenstøtte som før, der har ingenting endra seg, men dei løfte blikket på ein annan måte no.

Det er vanskeleg å forklare, kanskje er det berre nyansar? Men eg ser det, mamma Ragne ser det.

Mormor ser det og, men ho og eg er veldig like i å oppfatte slike små vinklingar som ikkje alle andre ser.

Ho kallar det «natt og dag» før og etter medisin. Eg tenkjer det seier sitt.

Dei er ikkje nevneverdige mindre aktive gutane mine.

Heldigvis seier berre eg. Hadde eg fått zoombiar så hadde eg aldri forsatt med medisin, for en ynskjer at born skal få vere born!

Men det er forskjell frå å hoppe i «vilden sky» på trampolina og kose seg glugg i hel, og å MÅTTE hoppe i sofaen når ein eigentleg ynskjer å kvile.

blogg 26 des 1

Ro er eit anna stikkord.

Gutane mine har fått ro, dei har fått hjelp til å senke skuldrane sine og berre vere, dei «jagar» ikkje lengre slik dei gjorde før.

Eg har ein klump i halsen når eg skriv det her, for eg hugsar så då dei var mindre, og dei var så sliten at dei ikkje visste verken fram eller tilbake, men dei klarte ikkje å gire ned, dei fekk aldri ro.

Tenk,  gutane mine får no lov til å sjå ein heil 15 min snutt på tv. Utan å måtte hoppe!

Er det ikkje fantastisk?

For DEI!

For meg og , for all del, men ein sofa er ein sofa, den kan eg kjøpe på nett eller hos lokal forhandlar når eg vil om den vert øydelagt.

Men gutane? Eg har berre desse to unike gullklumpane- dei fortene det beste!

blogg 21 okt 1

Sjølvtillit er det siste.

Dei har begge fått betra sjølvtillit, fordi dei no har fokus til å meistre.

Til å klare å fortelje.

Framleis er det i stor grad særinteresse  som kjem fram.

Men Laurits fortelje no.

Og det er så godt!

Medisin har ikkje gitt oss eit nytt liv, men det har gitt gutane mine ei heilt anna føresetnad for å klare sin kvardag.

Ilag med 24/7 oppføljing, tilrettelegging, struktur, forutsigbarhet og selvfølgelig den største ingrediensen:

Grenselaus kjærleik!

blogg 7 jan 3

Kvifor skriv eg dette innlegget?

Jo, fordi eg vil vise at medisin kan hjelpe.

ADHD er ikkje maur i rompa, eller umulige born, og medisin er ikke brannslukking eller late foreldre som ikkje makte ved utfordringa.

Medisin kan vere rett.

«Livet berga med ADHD medisin?»

Vel.. i alle fall eit betre utgangspunkt for eit betre liv, utan tvil!

Ikkje døm! Ikkje baksnakk! Ikkje syns!

Og ikkje sei at ADHD berre er noko tull- for den vanska er like reel som andre diagnosar, den er berre uglesett!

 

«Try walking in the right shoes before you jugde!»

 

<3<3 Ragne Beate

 

 

  • Hege

    Hei Ragne. Du skriver så bra!!! Er selv mamma til tre, den eldste er 21, nr 2 er 20 og minstemann er ti.
    Eldstemann har diagnosene add og tourette. Vi prøvde medisin, var innom tre sorte… Ritalin funka til å begynne med, så lenge jeg hadde kontrollen… Det ble mye verre da skolen NEKTA å ha ansvaret for medisinen… Det endte med at vi måtte slutte medisineringen… Etter ei tid fikk jeg høre om Strattera, og det var himmelrike for ungen og for meg. Han fungerte som andre barn plutselig…
    Det var herlig.
    Nå er jeg delvis igang med utredning av minstemann, så jeg er spent… Skal fortelle det seinere hvrdan det gikk!!!
    Herlig blogg du har!!!