På fesjå i ferien.

8. juli 2016

Mange slit med ferien, eller «ferien» som eg pleier å kalle det.

«Klamme ferien», den som per definisjon er definert som ferie, men som aldeles ikkje er det alikevel.

Misforstå meg rett, når eg seier at det er «ferie» så betyr det ikkje at eg verken har det vondt, eller ikkje har det kjekt.

Men, det meinast på den måten at ein må vere tilstades heile tida i «ferie», og når kvardagen kjem så har man heilt anna pusterom.

Dog, det som er ok med «ferie» er at omtrent resten av heile Noreg har FERIE, noko som betyr at ein ikkje treng å forholde seg til etatar eller anna.

Det er knapt ein telefon som kjem i juli, og det er godt.

Vi syne betre i ferien, mykje betre.

blogg 27 juni 1

Og ,ein føle ofte at heile verda ser deg, ser oss, ser familien, vurdere oss.

«Kva ser dei

Syns dei du gjere noko feil, at du burde ha gjort ting på ein annan måte?

Skjøne dei samanhengen i situasjonen dei har sett? Eller tolke dei berre bruddstykke, og ser kanskje ein heilt anna situasjon enn den du opplev.

Fordi du tolke den heilt annerleis fordi du veit.

Som forelder til disse sommerfuggel borna som treng hjelp til å løfte vengjene sine, så har du dine ting som du må gjere.

Det kan vere rette ord på rett plass, ein avtale, kanskje ei formaning som for andre kan virke total meiningslaus, men som for deg kan vere «lifesaving» for å berge ein elles så guffen dag.

Same som du og kan vakne og høyre på toneleiet til borna dine kva dag som kjem i dag, og veit du må agere deretter.

Ja, det er heilt sant!

Det er ikkje få gonger eg og min mann har ligge side om side, tidleg på morgonen, lenge før verda i det heile har tenkt å stå opp, og sagt til kvarandre:

«Høyr, det vert ein slik dag i dag»

Sånn blir det når man kjenne situasjonen sin så godt, og har ei mental verktykasse som ein bruke.

Det er ikkje noko hokus pokus, eller skremmande, men facinerande om du ynskje å sjå det sånn.

blogg 27 mai 1

I staden for å sjå etter feil.

Mange foreldre med barn med funksjonshemming har sagt til meg at dei alltid føle dei må vere litt betre enn alle andre rundt seg i alt, for å vise at ein takle kvardagen sin.

Eg skal vel innrømme at eg er litt på same måten.

Kjenne på at eg alltid må få til ting, så ingen skal kome å seie at «det her det klare du ikkje».

Dårlege daga skal liksom ikkje synast- sjølv om dei er vel så normale dei som dei gode dagane!

I ferien vise annerleisheita så mykje meir fordi det er så mange forventningar knytta til ein ferie.

Ein får besøk, ein reise på besøk, ein prøve seg kanskje på eit stunt som går åt skogen, og ein kjenne veldig på kjensla av å mislukkast.

Eller man hyle i glede av ei meisting eller prestering som du ALDRI trudde ville gå, men som gjekk!

Alt mens samfunnet rundt ser deg, for det er ikkje heime slik ein pleier-det er ute- i verda.

Du er synleg.

blogg 9 mai 1

Så, til alle det som ser, som vurdere, og som trur, og ikkje minst har ei meining om familiane som i 2 mnd i ferien føle seg på fesjå.

«Vi prøve, vi meistre og vi feile, og vi gjere det på vår måte.»

Det synes fordi vi i «ferien» kryp ut av vår komfort zone, for å gje borna våre, på lik linje med normalt fungerande born, meistring og glede!

Akkurat slik som alle andre.

Akkurat slik som DU.

Ikkje døm det du ikkje skjønar, spør om du lure på noko, og tenk heller:

«Sjå på dei, dei prøve i alle fall, jaggu er dei tøff!»

Ingen bad om å vere familen som havna på fesjå..

Men, det er eit val å gjere det beste uttav det, uansett kor rart det ser ut.

Det valet, det står det respekt av!

Blogg 3 mars

 

<3<3 Ragne Beate